Jafeth & EPST: Goodyear America - Week three till 'halfway'

Oh haay,

Het is alweer een lange tijd geleden dat ik mijn eerste en laatste bericht in Amerika geschreven heb, daarom nu dit bericht maar even.

Dubio... Het slechte nieuws of het goede nieuws eerst?.. Oke, eerst het slechte nieuws dan maar:

Op de een of andere manier schiet het er de laatste tijd toch bij in om de blog bij te houden! Dat komt trouwens niet doordat we ontzettend druk zijn met vliegen, integendeel, het vliegen schiet voor geen meter op!

Toen we hier net begonnen waren met de vluchten zat er aardig schot in de zaak. Joppe en ik konden redelijk frequent vliegen omdat onze instructeur veel tijd voor ons had. Helaas veranderde dit al vanaf het moment toen er een nieuwe course naar Amerika kwam, namelijk AP333 (wij zijn van AP332).

Allereerst nam onze instructeur een aantal dagen vrij maar dit had hij goed gepland door ons eerst solo te laten gaan voordat hij vertrok. Dat betekende dat wij tijdens zijn absentie gewoon een aantal solo circuits konden vliegen. Wij zouden dan onze solo's opgebruikt hebben op het moment dat hij weer terug was, dit geschiedde dan ook ongeveer zo. Helaas konden wij toen uit het niets ineens 7 a 8 dagen niet meer vliegen omdat we domweg niet werden ingedeeld om te vliegen.. Ontzettend balen natuurlijk.

Afijn, uiteindelijk was dat ook wel weer voor elkaar maar schot zat er vanaf dat moment zeker niet meer in. Hoewel we ontzettend vaak geprobeerd hebben om ons ingedeeld te krijgen (zowel voor duals als voor solo's) kwam er maar weinig schot in de zaak. Oxford heeft zich in op het vliegveld van Goodyear Arizona gestationeerd vanwege het mooie en heldere weer. Over het algemeen klopt die weersverwachting ook wel; helaas hadden wij de pech dat we in een zgn. monsoon-periode terecht kwamen, een periode die nog altijd aanhoud. Als ik goed terug tel zal het om ongeveer 10 vluchten gaan die 'gecanceld' zijn alleen al vanwege het weer! Niet echt een normale gang van zaken 'van horen zeggen' en dat zal ook wel niet! Feit blijft dat wij daardoor niet echt opschieten.

Onze geplande terugkomst zou 17 november 2012 zijn; echter verwacht ik dat we midden december niet eens gaan redden.. maar dat is slecht speculatie.
Op dit moment hebben we AP31 achter de rug, dit betekend dat wij in 2,5mnd tijd ongeveer 30x hebben gevlogen (goed voor ongeveer 35 lesuren). We hebben officieel dus nog 2mnd te gaan om pak en beet 90 vluchten (a 100 uur) te voltooien, lijkt mij redelijk onwaarschijnlijk om 17 november te redden uitgaand van hoe er op dit moment aan toe gaat.

Vandaag kwam daar ook nog eens het slechte nieuws bij dat er van de KLM vliegschool op 'Mesa Gateway Airport phoenix' (hier in de buurt) op dit moment een vliegtuigje met een leerling en twee instructeurs word vermist.. De staat Arizona (of phoenix..) heeft daarop besloten om alle kleine vliegtuigen te 'grounden' waardoor wij dus momenteel helemaal niet meer kunnen/mogen vliegen totdat het andere vliegtuigje is gevonden en/of voordat de oorzaak van de vermissing bekend is. Bijzonder slecht nieuws als je het mij vraagt. De vertraging word alleen maar groter! Op dit moment kan ik alleen maar duimen/bidden dat we morgen gewoon mogen vliegen.. Lets hope so!

Right... En dan nu: 'Even overschakelen naar al het moois dat er in de tussentijd heeft mogen plaatsvinden'

Uiteraard heeft Amerika mij ook ontzettend veel moois te bieden. Gek genoeg krijg ik in Amerika van alles om m'n oren geslingerd.. Ik maak allerlei tijden mee.. Mooie/geweldige tijden, verontrustende/vervelende tijden, hoge bergen/diepe dalen, lachen/huilen, goedkope/dure tijden, enerverende/saaie tijden, regenachtige/dorre momenten, fernweh/heimwee... noem het op en je maakt het hier mee! Heel apart.
Weer eens een heel andere kijk op de wereld vergeleken met de dagelijkse 'sleur' zoals je dat in Nederland en Engeland kende.

Een aantal erg geweldige moment waren: de roadtrip door Arizona/Nevada/California, de vliegervaringen zelf natuurlijk (vooral solo's), schieten in een shooting-range, balletjes slaan op een golf-course enz.
Maar laten we eerlijk zijn, omdat foto's altijd veel meer zeggen dan de verhalen zelf zal ik een hele hoop foto's posten.